guardians of the ancient plains.
kokers, baobabs and dead trees is a study of survival and stillness. 
it is an exploration of the giants that anchor the african landscape—from the life-giving baobab to the weathered remains of the Deadvlei. 
these images capture the soul of the desert, where every line and every scar tells a story of standing firm against the passage of time.
'On The Edge"
'On The Edge"
"Noordkaap koker"
"Noordkaap koker"
"dont look Up"
"dont look Up"
"Old Timer"
"Old Timer"
"Silent"
"Silent"
"Baines Baobabs"
"Baines Baobabs"
"Upwards"
"Upwards"
"Time is running out"
"Time is running out"
"Kruger Oldie"
"Kruger Oldie"
"Waiting"
"Waiting"
"Daar was Koker's....."
"Daar was Koker's....."
"The Struggle"
"The Struggle"
"Old Timer"
"Old Timer"
"standing Firm"
"standing Firm"
"Purple Stars"
"Purple Stars"
"Lonely Koker"
"Lonely Koker"
"Life"
"Life"
"Oranjerivier Kelders Kakemas"
"Oranjerivier Kelders Kakemas"
"First Koker Ever 2001"
"First Koker Ever 2001"
"From Below"
"From Below"
"Augrabies Reception"
"Augrabies Reception"
"Tweeling"
"Tweeling"
"Daar was Koker's.....2"
"Daar was Koker's.....2"
"Late Afternoon"
"Late Afternoon"
"Solitaire Ending"
"Solitaire Ending"
"Golden Hour"
"Golden Hour"
"Look Up"
"Look Up"
"Ashes"
"Ashes"
"Late"
"Late"
"among giants"
"among giants"
"Creative Koker"
"Creative Koker"
"Perspective"
"Perspective"
"Creative Koker"
"Creative Koker"
"What If...."
"What If...."
Silence is Golden
Silence is Golden
Deadvlei Twins
Deadvlei Twins
open arms
open arms
die planke van gister se belofte 
​daar is ’n spesifieke soort stilte wat jy net op ’n houtpaadjie langs die Weskus kry. dit is nie ’n leë stilte nie; dit is een wat gevul is met die ritmiese gedreun van die Atlantiese Oseaan en die fyn gekraak van soutkristalle onder jou voete.
​soos jy op hierdie paadjie by Laaiplek staan, begin die wêreld agter jou vervaag.
die lug is dik van die geur van vars sout en gedroogde kelp, ’n reuk wat jou diep in jou longe laat asemhaal totdat jou kop skoon voel. die sandduine staan wag met hul vaal-groen bossies, getuie van eeue se wind en son.
​elke plank van die paadjie vertel ’n storie van iemand wat ook hier geloop het—op soek na vrede, op soek na hulself, of dalk net op pad na die water om die dag se laaste lig te groet. hier hoef jy nie te praat nie. die wind dra die woorde weg voor hulle nog gevorm kan word.
​wanneer jy die einde van die hout bereik en jou voete die koue sand raak, besef jy: hierdie paadjie is nie net ’n roete na die see nie, 
dit is die kortpad terug na jou eie hart.
submit
Thank you, dankie

You may also like

Back to Top