guardians of the ancient plains.
kokers, baobabs and dead trees is a study of survival and stillness. 
it is an exploration of the giants that anchor the african landscape—from the life-giving baobab to the weathered remains of the Deadvlei. 
these images capture the soul of the desert, where every line and every scar tells a story of standing firm against the passage of time.
- Kubu after the rain -
- Kubu after the rain -
"Kruger oldie"
"Kruger oldie"
- Baines Baobabs -
- Baines Baobabs -
- in the valley -
- in the valley -
- horizon -
- horizon -
- what If....-
- what If....-
- old yellow -
- old yellow -
- shot right -
- shot right -
- waiting -
- waiting -
- Deadvlei twins -
- Deadvlei twins -
- open arms -
- open arms -
- red -
- red -
- washed -
- washed -
- Noordkaap koker -
- Noordkaap koker -
- fifty shades -
- fifty shades -
- look up -
- look up -
- koker blanket -
- koker blanket -
- Augrabies Reception -
- Augrabies Reception -
- among giants -
- among giants -
 - perspective -
- perspective -
- energy -
- energy -
- on a hill -
- on a hill -
- clouds gathering -
- clouds gathering -
- burned -
- burned -
 - creative koker -
- creative koker -
- up -
- up -
- 19 something -
- 19 something -
- 1 -
- 1 -
- 2 -
- 2 -
- twins -
- twins -
die planke van gister se belofte 
​daar is ’n spesifieke soort stilte wat jy net op ’n houtpaadjie langs die Weskus kry. dit is nie ’n leë stilte nie; dit is een wat gevul is met die ritmiese gedreun van die Atlantiese Oseaan en die fyn gekraak van soutkristalle onder jou voete.
​soos jy op hierdie paadjie by Laaiplek staan, begin die wêreld agter jou vervaag.
die lug is dik van die geur van vars sout en gedroogde kelp, ’n reuk wat jou diep in jou longe laat asemhaal totdat jou kop skoon voel. die sandduine staan wag met hul vaal-groen bossies, getuie van eeue se wind en son.
​elke plank van die paadjie vertel ’n storie van iemand wat ook hier geloop het—op soek na vrede, op soek na hulself, of dalk net op pad na die water om die dag se laaste lig te groet. hier hoef jy nie te praat nie. die wind dra die woorde weg voor hulle nog gevorm kan word.
​wanneer jy die einde van die hout bereik en jou voete die koue sand raak, besef jy: hierdie paadjie is nie net ’n roete na die see nie, 
dit is die kortpad terug na jou eie hart.
submit
Thank you, dankie

You may also like

Back to Top